|
Θέατρο Ροές, 6 έως 29 Μαρτίου 2009
"my voice rides the wind
to cross the shadow veils
inside the human land
and touch your ears"
-inversed world-
Οι Dirty Granny Tales χαρακτηρίστηκαν ως το πιο strange ελληνικό συγκρότημα. O Stanley Brady βρήκε ενδιαφέρον τον χαρακτηρισμό και εξαιρετικά προκλητικό. Έπρεπε να διαπιστώσει αν είχαν βάση οι φήμες για το πλέον γκροτέσκο θέαμα σε ελληνικό έδαφος.
Ένα βράδυ του Μαρτίου του 2009, μαζί με τον master Nemo, τον Victor και την Ανθή του Kάκου, έγιναν μάρτυρες ενός θεάματος πρωτόγνωρου για τα ελληνικά δεδομένα.
Μουσικοί με black metal μακιγιάζ, μαριονέτες που ερωτοτροπούσαν με ανθρώπους, μία φωνή χαρισματική, χορευτικά και animation, ενώνονταν πρωτότυπα σε ένα concept αρκετά ξένο και αρκετά παράξενο για να συγκριθεί με οποιοδήποτε θέαμα είχε παρακολουθήσει ο Stanley Brady.
Σύμφωνα με την υπόθεση, ο παραμυθάς-αφηγητής-τραγουδιστής-θεός ερωτεύεται την ομορφότερη από τις μαριονέτες-δημιουργήματά του και φέρνουν στον κόσμο ένα πλάσμα που ενώνει τις πραγματικότητές τους, τον Didi's Son. Ο γιος τους αποτελεί ένα πλάσμα-αμάγαλμα της φαντασίας και της πραγματικότητας. Προικισμένος και τόσο μοναδικός, θα αναζητήσει τον δικό του κόσμο, όπου το πεπρωμένο του είναι να βασιλέψει ως ο πρώτος μίας νέας γενιάς.
Αφοσιωμένος ο Stanley Brady παρακολουθούσε τον Didi's Son να περιηγείται τους κόσμους υπό τους ήχους μαντολίνου, κιθάρας, κρουστών, μπάσου, τσέλου και της πολυδύναμης φωνής του δημιουργού και ιθύνοντος νοός των "Dirty Granny Tales", του μυστηριώδους "Mouldbreath". Παράλληλα, η Didi, θελκτική και πιο όμορφη από ποτέ, μία αληθινή Ντίβα, εξιστορούσε τη δική της απόκοσμη ιστορία με τη συνοδεία άλλοτε animation και άλλοτε εμπνευσμένων χορευτικών.
Μετά το Didi's Son η Νύχτα δεν ήταν η ίδια. Για τα δεδομένα της Ελλάδας και όχι μόνο, οι "Dirty Granny Tales" παρουσίασαν ένα θέαμα που ξεπέρασε τις δυσκολίες και τις κακοτοπιές μιας χώρας που δεν ευνοεί τους πειραματισμούς, πόσο μάλλον εικόνες γκροτέσκες και απόκοσμες. Οι θεατές, και οι ακροατές της μουσικής τους, πήραν μία γεύση από τα σκοτεινά οράματα ιδιαίτερων ανθρώπων που δεν διστάζουν να συγκεράσουν διαφορετικές επιρροές και να τις ενώσουν σε ένα νέο είδος οπτικοακουστικής -και όχι μόνο- παράστασης. Οι Tim Burton, Clive Barker, Tiger Lillies, Residents, Diamanda Galas θα επικροτούσαν την προσπάθεια και θα χειροκροτούσαν.
Ζήλεψε ο Stanley Brady τον Μouldbreath και γυρίζοντας σπίτι εκείνο το βράδυ, εμπνευσμένος, ανέσυρε από το τρίτο συρτάρι του γραφείου στίχους, μουσικές, εικόνες, και ξεσκόνισε την κιθάρα του.
Ακούστε:
"Inversed World"
Dirty Granny Tales
(bminorrecs)
My Space

Συνέντευξη του Mouldbreath στο "avopolis.gr"
Κριτικές και Παρουσιάσεις
http://www.mixtape.gr/t.asp?sec=1&sub=1&uid=2301
http://nomoretrends.blogspot.com/2008/03/dirty-granny-tales.html
http://www.mic.gr/cds.asp?id=14855
|